Vilar de Barrio
4 juni 2016 - Vilar de Barrio, Spanje
3/6
We zijn in Laza. Er is niet veel moois aan die kleine Spaanse plaatsjes in het binnenland. Verlaten, vervallen huisjes, met hier en daar een herinnering aan hoe het was, een muurtje met zorg opgebouwd uit leisteen, of een dorp nog gedeeltelijk bewoond waarvan de straten vol met geitenkeutels liggen. Die geiten zitten in donkere, stinkende hokken onder de huizen en worden af en toe naar buiten gelaten door de straten. En dan zie je aan het eind van de dag een oud mannetje met een grote bezem de keutels op een hoop vegen.
We zitten in een herberg, sleutel gehaald bij de politie, uitgebreid de was gedaan. Nu met 3 Belgen in een klein hok met stapelbedden.
We hebben maar 15 km gelopen vandaag. Het was heel erg mooi, je kunt oneindig ver weg kijken. Je voelt je dan een heel klein iets in die overweldigende natuur. Af en toe hoor je een vogel, het geritsel van een hagedis. Verder is er alleen maar de stilte.
De afdaling was heel lang en heftig.
En dan als we op de plaats van bestemming zijn, als we ons in de herberg geïnstalleerd hebben, gaan we op zoek naar een café en drinken een Clara (Jan) en een biertje van de tap (ik), Ilse!!
4/6
Vilar de Barrio
En nu al weer een dag verder. Toch een beetje een bijzondere dag. We ontbeten, thee, koffie met croissant of petit pain au chocolat, in een café vlak voor Laza uit te gaan. Na een half uur lopen begon de grote klim van 10 km lang, soms heel steil. Hoe hoger we kwamen hoe mooier het was. Stenen paden, wel redelijk breed langs de bergflanken. Weer bijna op 1000 m, weinig vegetatie. Maar zo indrukwekkend, om je heen enorme hoge bergen, in nevel gehuld. Het gevoel dat je samen alleen op de wereld bent. En dan is daar ineens een klein dorpje, Alberguería. Voor Jan heeft het een speciale betekenis. In het café El Rincón del Peregrino hangen wel duizend Jakobsschelpen, herinneringen aan de pelgrims die er langs komen. De waard geeft aan iedere pelgrim en schelp en daar kun je dan wat opschrijven, je naam, een datum, wat je wilt. Jan heeft er al 4 hangen, maar de eerste die van 2008 is voor hem de belangrijkste. En die hangt nog steeds op dezelfde plaats. Hij kon hem mij direct aanwijzen. Heel bijzonder. Ik wist van het bestaan van het café, maar ik wist niet waar het was. Het was een verrassing. En nu hangt er ook een schelp met onze beide namen.
Afdalend was het weer een zee van bloeiende struiken, witte brem, gele brem, heide, iets geels dat op brem lijkt (we weten niet hoe het heet), soms manshoge struiken.
Ergens onderweg zagen we een bord met 140 km naar Santiago. Het gaat snel.
We zijn in Laza. Er is niet veel moois aan die kleine Spaanse plaatsjes in het binnenland. Verlaten, vervallen huisjes, met hier en daar een herinnering aan hoe het was, een muurtje met zorg opgebouwd uit leisteen, of een dorp nog gedeeltelijk bewoond waarvan de straten vol met geitenkeutels liggen. Die geiten zitten in donkere, stinkende hokken onder de huizen en worden af en toe naar buiten gelaten door de straten. En dan zie je aan het eind van de dag een oud mannetje met een grote bezem de keutels op een hoop vegen.
We zitten in een herberg, sleutel gehaald bij de politie, uitgebreid de was gedaan. Nu met 3 Belgen in een klein hok met stapelbedden.
We hebben maar 15 km gelopen vandaag. Het was heel erg mooi, je kunt oneindig ver weg kijken. Je voelt je dan een heel klein iets in die overweldigende natuur. Af en toe hoor je een vogel, het geritsel van een hagedis. Verder is er alleen maar de stilte.
De afdaling was heel lang en heftig.
En dan als we op de plaats van bestemming zijn, als we ons in de herberg geïnstalleerd hebben, gaan we op zoek naar een café en drinken een Clara (Jan) en een biertje van de tap (ik), Ilse!!
4/6
Vilar de Barrio
En nu al weer een dag verder. Toch een beetje een bijzondere dag. We ontbeten, thee, koffie met croissant of petit pain au chocolat, in een café vlak voor Laza uit te gaan. Na een half uur lopen begon de grote klim van 10 km lang, soms heel steil. Hoe hoger we kwamen hoe mooier het was. Stenen paden, wel redelijk breed langs de bergflanken. Weer bijna op 1000 m, weinig vegetatie. Maar zo indrukwekkend, om je heen enorme hoge bergen, in nevel gehuld. Het gevoel dat je samen alleen op de wereld bent. En dan is daar ineens een klein dorpje, Alberguería. Voor Jan heeft het een speciale betekenis. In het café El Rincón del Peregrino hangen wel duizend Jakobsschelpen, herinneringen aan de pelgrims die er langs komen. De waard geeft aan iedere pelgrim en schelp en daar kun je dan wat opschrijven, je naam, een datum, wat je wilt. Jan heeft er al 4 hangen, maar de eerste die van 2008 is voor hem de belangrijkste. En die hangt nog steeds op dezelfde plaats. Hij kon hem mij direct aanwijzen. Heel bijzonder. Ik wist van het bestaan van het café, maar ik wist niet waar het was. Het was een verrassing. En nu hangt er ook een schelp met onze beide namen.
Afdalend was het weer een zee van bloeiende struiken, witte brem, gele brem, heide, iets geels dat op brem lijkt (we weten niet hoe het heet), soms manshoge struiken.
Ergens onderweg zagen we een bord met 140 km naar Santiago. Het gaat snel.
Wat een schitterende tocht! Ik houd zo van je beschrijvingen van de natuur en alles eigenlijk .
Ja, nog 140 km . ik wens dat die net zo voorspoedig verlopen en fijn zijn als al het voorgaande.
Tot gauw weer.
Liefs
Mas
Even wat minder geschreven, sorry. Wat een pracht verhaal weer en wat zullen jullie genieten.
Het is me weer een ervaring.....mooi zoals je de natuur beschrijft,
nu nog 140 km.op naar Santiago.
Geniet ervan , tot snel weer.
liefs Eric en Trees
Merci bien pour vos informations sur la route.
J'ai quelques difficultés à bien comprendre ce que tu écris,Louise.
Mais aujourd'hui nous avons aussi rencontré un belge (flamand) qui est marié avec une allemande, nos amis. Nous avons lus le texte ensemble, pour nous c'était mieux à comprendre et eux, ils étaient bien intéressé à avoir les informations sur votre Camino.
Bon camino et "Ultreïa"
Renate und Eckulf
Hier in huis kijk ik naar het beeldje dat ik gemaakt heb van een pelgrim op weg naar Santiago van gele pijl naar gele pijl. En dan denk ik met een blij hart aan jullie. Niet alleen maar samen. Buen camino.
bedankt weer voor de mooie verhalen, ik loop nu met jullie mee, er hangt van mij ook zo,n schelp in het cafe El Rincon del peregrino, was de herbergier dronken, bij ons wel. heel veel wandelplezier .
groetjes ,Lia